Türkçe / B1
Ye kürküm, ye
Bir gün Nasreddin Hoca bir düğüne gitti. Üzerindeki kıyafetler eski ve kötü durumdaydı. Ev sahibi bunları görünce Hoca'ya hiç ilgi göstermedi.
Hoca, bu kıyafetlerle orada kimsenin kendisiyle ilgilenmeyeceğini gördü. Düğünden ayrılıp hemen evine gitti. Bu kez güzel, gösterişli bir kürk giydi ve aynı düğüne geri döndü.
Daha kapıdan girer girmez ev sahibi onu karşılamaya geldi.
“Hoş geldin, Hocam!” dedi.
Hoca'ya büyük saygı gösterdi, onu sofranın en iyi yerine oturttu ve yemeğe davet etti:
“Buyur Hocam, yemek ye!”
Bunun üzerine Hoca kürkünün bir parçasını eline aldı. Sanki bir insanla konuşuyormuş gibi kürke seslendi:
“Hoş geldin kürküm! Buyur, sen de yemek ye!”
Ev sahibi, Hoca'nın bu davranışına çok şaşırdı.
“Ne yapıyorsun Hocam?” diye sordu.
Hoca ona şöyle cevap verdi:
“Bana gösterilen bütün bu saygının aslında kürküme gösterildiği belli. Öyleyse o da biraz yemek yesin!”
English summary · includes the ending
Nasreddin Hoca goes to a wedding feast wearing old clothes that are in poor condition. The host sees his clothes and pays him no attention. Hoca realises that he will receive no welcome like this, so he leaves the celebration and hurries home.
He puts on a fine fur coat and returns to the same feast. This time, the host comes forward to welcome him warmly. He treats Hoca with great respect, gives him the place of honour at the table, and invites him to eat.
Instead of simply beginning his meal, Hoca takes hold of part of his coat. He welcomes the coat and invites it to eat as well. The host is very surprised and asks what he is doing.
Hoca explains that all this respect is clearly being shown to his coat. Since the coat has received the honour, it should receive some food too.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source