Türkçe / B1
Tavşanın suyunun suyu
Bir gün köyden bir adam Nasreddin Hoca'ya bir tavşan getirdi. Hoca onu büyük bir nezaketle karşıladı ve kendisine çorba verdi.
Aradan bir hafta geçti. Aynı adam tekrar geldi. Hoca onu unutmuş gibiydi. Adama sordu:
‘Siz kimsiniz acaba?’
‘Ben size tavşan getiren adamım’, diye cevap verdi misafir.
Bunun üzerine Hoca onu yine evinde ağırladı.
Birkaç gün sonra bir grup adam daha geldi. Onlar da misafir olmak istiyordu. Hoca kim olduklarını sorunca şöyle dediler:
‘Biz size tavşan getiren adamın komşularıyız.’
Hikâye burada bitmedi. Birkaç gün sonra daha kalabalık bir grup kapıya geldi. Hoca bu adamların da kim olduğunu sordu.
‘Biz tavşan getiren adamın komşularının komşularıyız’, dediler.
Hoca onları da ‘Hoş geldiniz’ diyerek karşıladı. Önlerine büyük bir kap su koydu. Adamlar kabın içindeki sade suyu görünce sordular:
‘Hocam, bu nedir?’
‘Tavşanın suyunun suyu’, diye cevap verdi Hoca.
English summary · includes the ending
A man from the countryside brings Nasreddin Hoca a hare. Hoca welcomes him politely and gives him some broth. A week later, the man returns. Hoca seems to have forgotten him and asks who he is. The visitor reminds him of the hare, and Hoca receives him again.
After several days, a group of men arrives wanting to be entertained. Asked who they are, they explain that they are neighbours of the man who brought the hare.
A few days later, an even larger group comes. These visitors describe themselves as neighbours of the neighbours of the original gift-giver. Hoca welcomes them and places a large jar of plain water before them.
They ask what it is. He replies that it is the water of the water of the hare. His answer matches their distant connection to the gift with an equally distant connection to a meal.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source