Kazan doğurdu

Nasreddin Hoca bir gün metal eşya yapan bir ustadan büyük bir kazanı ödünç alır. Eve götürdüğü bu yemek kabının içine küçük bir tencere yerleştirir; geri verirken de tencereyi kazanın içinde bırakır.

Sahibi, kazanın içindeki küçük tencereyi görünce bunun ne olduğunu sorar. Hoca gayet basit bir açıklama yapar: «Kazan doğurdu».

Adam, bir eşyanın doğurması mümkün değilken, bu sözü kabul ederek küçük tencereyi sahiplenir.

Başka bir gün Hoca aynı kazanı yeniden ister ve alır. Bu kez sahibi beklediği hâlde kazan geri gelmez. Önce bir gün, ardından beş gün geçer. Sonunda adam Hoca'nın evine gidip kapısını çalar.

Hoca kapıya geldiğinde ne istediğini sorar. Adam kazanını almaya geldiğini söyler. Hoca ise kazanının öldüğünü bildirir.

«Bir kazan ölebilir mi?», diye itiraz eder sahibi.

Hoca bunun üzerine ilk seferdeki açıklamayı hatırlatır: «Doğurabileceğine inandığına göre, ölebileceğine neden inanmıyorsun?»

Adam, kendisine küçük bir tencere kazandıran imkânsız bir iddiayı kabul etmiştir. Hoca şimdi onun bu kabulünü, büyük kazanı geri vermemesine yöneltilen itiraza karşı kullanır.