Kaybolan sakal

Bir adamın iki eşi vardı: biri yaşlı, diğeri genç bir kadındı. Kendisi de gençlik çağını geçmişti; saçına ve sakalına beyazlar düşmeye başlamıştı. Her iki eşini de seviyor, onlara eşit davranıyordu. Bir geceyi birinin, ertesi geceyi diğerinin yanında geçiriyordu. Sabah yataktan kalkmadan önce başını eşinin dizine koyup bir süre daha uyumak da alışkanlığıydı.

Bir sabah yaşlı eşi, dizinde uyuyan adamın sakalına baktı. Siyah kılların arasında beyaz kıllar görünüyordu. Bunları görünce aklına bir düşünce geldi:

“Sakalındaki siyah kılları keseyim de genç görünmesin. Diğer eşi onu genç sanıyor. Bembeyaz sakalını görünce artık onu istemez. Adam da bu duruma kızıp yalnızca benim yanımda kalır.”

Bu düşünceyle, kesebildiği kadar siyah kılı ortadan kaldırdı.

Ertesi sabah adam başını genç eşinin dizine koymuş uyuyordu. Genç kadın, beyaz kıllar arasında diğer eşinin makasından kurtulmuş birkaç siyah kıl gördü. Onun da bir planı vardı:

“Beyaz kılları kesersem hâlâ genç olduğunu düşünür. Yaşlı eşinin yanında olmaktan sıkılır, yalnızca beni ister.”

O da elinden geldiğince beyaz kılları kesti. Böylece aradan bir süre geçti. Bir gün adam, bazı insanların kendi aralarında konuşarak sakalıyla alay ettiğini duydu. Elini sakalına götürdüğünde, sakalında artık tek bir kıl bile bulunmadığını fark etti.