Hamamdaki yumurtalar

Belgrad'da bir grup çocuk, Nasreddin Hoca'yı birlikte hamama gitmeye çağırır. Önceden hazırlık yapmış, çantalarına gizlice birkaç yumurta koymuşlardır.

Hamama girip soyunurlar ve taş bir sıraya otururlar. Ardından bir oyun önerirler: Herkes yumurtlayacak, yumurtlayamayan ise hamamın bütün masrafını karşılayacaktır.

Çocuklar tavuklar gibi gıdaklamaya başlar. Bir yandan da yanlarında getirdikleri yumurtaları taşın üzerine bırakırlar. Böylece önceden hazırladıkları yumurtalar, o anda yumurtlamış olduklarının göstergesi hâline gelir.

Hoca yaptıklarını görünce onların taklidine farklı bir hayvanla karşılık verir. Yüksek sesle horoz gibi öter. Çocuklar bu davranışın ne anlama geldiğini sorar.

«Bu kadar tavuğun olduğu yerde bir horozun bulunması gerekmez mi?», der Hoca.

Çocuklar, hamamın parasını ödetmek için yumurtlayamayanı ayıran bir kural ortaya atmıştır. Hoca ise onların kurduğu oyunun içinde kendine başka bir yer bulur: Hepsi tavuk gibi davranıyorsa o da horoz olacaktır. Cevap, yumurta aramak yerine oyunun kendi mantığını değiştirir. Öykü bu sözle sona erer; masrafı kimin ödediği anlatılmaz.