Türkçe / B1
Hamamdaki yumurtalar
Bir gün Belgrad'daki çocuklar Nasreddin Hoca'yı hamama götürür. İnsanların yıkanmaya gittiği bu yere gelirken çantalarında gizlice yumurtalar getirmişlerdir.
İçeri girip kıyafetlerini çıkarırlar ve taş bir sıraya otururlar. Çocuklar birbirlerine bir oyun teklif eder: Herkes yumurta yapacak, yapamayan da hamamın masrafını ödeyecektir.
Sonra tavuk gibi ses çıkarmaya başlarlar. Getirdikleri yumurtaları taş sıranın üzerine bırakırlar. Yumurtaların daha önce çantalarında olduğunu söylemezler; tavuk gibi davranarak onları kendileri yapmış gibi gösterirler.
Hoca ne yaptıklarını görünce başka bir ses çıkarır. Yüksek sesle bir horoz gibi ötmeye başlar.
Çocuklar, «Ne yapıyorsun, Hoca?», diye sorar.
Hoca onlara bir soruyla cevap verir: «Bu kadar tavuğun olduğu yerde bir horoz da gerekmez mi?»
Çocuklar herkesi tavuk gibi yumurta yapmaya çağırmıştır. Hoca ise aynı oyunda kendisine horozun yerini seçer. Böylece yumurta göstermeden de onların oyununa katılmış olur. Hikâye, Hoca'nın bu cevabıyla biter.
English summary · includes the ending
Some boys in Belgrade take Nasreddin Hoca with them to the public baths. Before arriving, they have secretly put several eggs in their bags. They go inside, undress and sit on a stone bench.
The boys propose a game: everyone must lay an egg, and whoever fails will have to pay the cost of the bath. They begin making noises like hens and place the eggs they brought on the bench. Their hidden preparation makes it look as if they have managed the impossible task.
Hoca sees what they are doing and gives a different animal performance. Instead of producing an egg, he makes a loud noise like a rooster. The boys ask what he means by it. Hoca answers that, where there are so many hens, a rooster is needed too.
His reply uses their own pretend farmyard to answer the trick. The anecdote ends with this answer, without saying who finally pays.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source