Małpa w kąpieli

Małpa chętnie naśladowała ludzi i bardzo się cieszyła, gdy ktoś śmiał się z jej zachowania. Pewnego dnia zobaczyła panią podczas kąpieli. Weszła pod stół, żeby zaczekać tam w ciszy.

Kiedy pani wyszła i zamknęła drzwi, małpa od razu zaczęła działać. Wzięła jej czapkę, prześcieradło i lustro, a potem wskoczyła do wanny. Chciała zrobić to samo, co przed chwilą robiła pani.

Kręciła kranami w lewo i w prawo, aż z rury zaczęła płynąć bardzo gorąca woda. Początkowo kąpiel była niezwykle przyjemna. Małpa była zachwycona ciepłem. Skakała, nurkowała i obracała się tak szybko, że woda wokół niej nie była spokojna ani przez chwilę.

Wkrótce jednak ciepła zrobiło się za dużo. Woda była już naprawdę gorąca. Małpa uznała, że sama sobie poradzi: włoży palec do rury i w ten sposób zatrzyma wodę.

Gdy tylko spróbowała, gorąca woda poparzyła jej palec. Małpa krzyknęła z bólu. Nie było czasu na dalsze próby. Wyskoczyła z wanny i zaczęła uciekać.

Woda wylewała się na podłogę i płynęła za nią aż do drzwi, parząc jej stopy. Małpa skoczyła więc przez okno. Zabrzęczała rozbita szyba — i małpa uciekła.

Mogła być zadowolona, że skończyło się tylko na poparzonych palcach. Narrator kończy opowieść żartem: tak to zwykle bywa z małpami.