Nederlands / B1
Styf en de tulpen
Het oude elfje Styf hield ervan om mensen die geen geld wilden uitgeven een les te leren. Met één man had hij bijzonder veel plezier. Deze man werd altijd boos wanneer kinderen geld uitgaven.
Als een meisje bloemen kocht of een jongen een muntje voor een wafel betaalde, sprak hij hen hard toe. Volgens hem gooiden ze hun geld weg.
Op een dag kwam Styf deze gierige man tegen op de stenen weg die uit het dorp liep. Hij bood hem duizend gulden, het geld van toen, voor vier tulpen met strepen die in zijn tuin groeiden.
De man dacht dat het echte zilveren munten waren. Hij nam ze snel en graag aan en borg ze op in zijn ijzeren geldkist.
De volgende avond ging hij weer naar zijn geld kijken. Drie keer per week telde hij het, hield hij het vast en genoot hij van zijn bezit. Maar deze keer vond hij alleen ronde bladeren in de kist.
Zodra hij ze aanraakte, vielen de bladeren uit elkaar. De man werd woedend. De kleine wezens die Styf bij zijn grappen hielpen, de mosmeisjes, moesten er heel hard om lachen.
English summary · includes the ending
Styf is an old elf who enjoys playing tricks on mean and greedy people. One man particularly attracts his attention: he always scolds children when he sees them spending money. Buying flowers or paying for a waffle seems to him a terrible waste, even when it costs only a small coin.
One day, Styf meets this miser on a brick road leading from the village. He offers him a thousand guilders for four striped tulips growing in his garden. The man eagerly accepts the money, believing it to be real silver, and locks it in his strongbox.
The next night, he returns to count and handle his money, as he does three times a week. But the supposed coins are only round leaves. They crumble when he touches them. The man is furious, while the Moss Maidens, who help Styf with his tricks, laugh loudly at his disappointment.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source