Nederlands / B2
De pruimenboom
Toen Jantje een boom vol pruimen zag, leek het even alsof hij er een paar wilde gaan plukken. De vruchten waren zo groot als eieren. Zijn vader had het plukken echter verboden.
Hij bedacht dat niemand hem kon zien. Zijn vader was er niet, en ook de tuinman keek niet toe. Bovendien hing de boom zo vol dat vijf of zes ontbrekende pruimen vast niet zouden opvallen.
Toch bleef het bij die gedachte. Jantje zei tegen zichzelf dat hij gehoorzaam wilde zijn en de vruchten dus niet zou plukken. Zou hij werkelijk voor een handvol pruimen doen wat zijn vader hem verboden had? Nee. Hij besloot verder te lopen.
Wat hij niet wist, was dat zijn vader stil had staan luisteren. Terwijl Jantje wegliep, kwam zijn vader hem op het middelste pad tegemoet. Hij riep hem liefdevol bij zich en kondigde aan dat hij nu zelf pruimen voor hem zou plukken.
Daarop begon hij aan de boom te schudden. De pruimen vielen naar beneden, en Jantje raapte ze vlug op. Er waren er genoeg om zijn hele hoed te vullen. Met zijn hoed vol pruimen rende de jongen weg.
English summary · includes the ending
Jantje sees a tree covered with plums as large as eggs. He seems ready to pick some, although his father has forbidden it. He tells himself that neither his father nor the gardener is there to see him. With so much fruit on the tree, surely nobody would notice five or six missing plums.
Then he changes his mind. He wants to obey his father and will not break the rule for a handful of fruit. He leaves the plums alone and walks away.
However, his father has quietly been listening. He meets Jantje on the middle path and calls him over with loving words. Now he will pick some plums for his son himself.
The father shakes the tree, and Jantje quickly gathers the fallen fruit. He receives enough plums to fill his whole hat. With his hat full of fruit, he runs away.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source