Nederlands / B1
De pruimenboom
Jantje zag een boom waaraan prachtige pruimen hingen, zo groot als eieren. Het leek alsof hij ze wilde gaan plukken. Zijn vader had hem echter gezegd dat dat niet mocht.
«Mijn vader is hier niet», zei hij tegen zichzelf. «En de tuinman kan mij ook niet zien. De boom hangt helemaal vol. Als ik vijf of zes pruimen neem, zal niemand ze missen.»
Maar daarna besloot hij het toch niet te doen. Hij wilde gehoorzaam zijn. Voor een handvol pruimen wilde hij niet iets doen wat zijn vader had verboden.
Dus liep hij verder. Hij wist niet dat zijn vader stilletjes naar hem had geluisterd. Die kwam hem nu tegemoet op het middelste pad.
«Kom eens hier, lieve Jantje!» zei zijn vader. «Nu zal ik zelf pruimen voor je plukken.» Hij sprak heel liefdevol tegen zijn zoon.
Vervolgens begon zijn vader aan de boom te schudden. Jantje raapte de vruchten snel van de grond. Zijn hoed werd helemaal met pruimen gevuld. Daarmee rende hij weg.
English summary · includes the ending
Jantje sees a tree covered with plums as large as eggs. He seems ready to pick some, although his father has forbidden it. He tells himself that neither his father nor the gardener is there to see him. With so much fruit on the tree, surely nobody would notice five or six missing plums.
Then he changes his mind. He wants to obey his father and will not break the rule for a handful of fruit. He leaves the plums alone and walks away.
However, his father has quietly been listening. He meets Jantje on the middle path and calls him over with loving words. Now he will pick some plums for his son himself.
The father shakes the tree, and Jantje quickly gathers the fallen fruit. He receives enough plums to fill his whole hat. With his hat full of fruit, he runs away.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source