Nederlands / A2
De pruimenboom
Jantje zag een boom vol grote pruimen. Ze waren zo groot als eieren. Hij wilde er graag een paar plukken, maar zijn vader had het verboden.
«Mijn vader is hier niet», zei Jantje. «En de tuinman ook niet. Niemand ziet mij. Er hangen zo veel pruimen. Wie mist er vijf of zes?»
Toch plukte hij niets.
«Nee, ik wil naar mijn vader luisteren», zei hij. Toen liep hij weg.
Maar zijn vader had hem gehoord. Hij kwam Jantje op het pad tegemoet.
«Kom, lieve Jantje! Nu zal ik pruimen voor je plukken!»
Zijn vader schudde aan de boom. Jantje raapte de pruimen snel op. Hij kreeg zijn hoed helemaal vol en rende ermee weg.
English summary · includes the ending
Jantje sees a tree covered with plums as large as eggs. He seems ready to pick some, although his father has forbidden it. He tells himself that neither his father nor the gardener is there to see him. With so much fruit on the tree, surely nobody would notice five or six missing plums.
Then he changes his mind. He wants to obey his father and will not break the rule for a handful of fruit. He leaves the plums alone and walks away.
However, his father has quietly been listening. He meets Jantje on the middle path and calls him over with loving words. Now he will pick some plums for his son himself.
The father shakes the tree, and Jantje quickly gathers the fallen fruit. He receives enough plums to fill his whole hat. With his hat full of fruit, he runs away.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source