Nederlands / C1
De nachtegaal en de koekoek
De nachtegaal en de koekoek wedijverden om de zangprijs van het dal. Wat zou de vogel die die prijs in de wacht sleepte gelukkig zijn!
De koekoek wist wel een geschikte beoordelaar: iemand met buitengewoon grote oren. Zo iemand moest toch over hun zang kunnen oordelen.
De ezel verscheen en het zingen begon. Terwijl de nachtegaal haar lied liet horen, bromde de langoor wat in zijn keel, rekte zich uit en gaapte. De wind, het bos en de stromende beken zwegen bij het gezang.
Eindelijk sprak de ezel zich uit. “Helemaal niet slecht. Maar het is me te wild gezongen en het blijft niet in de maat.”
Na kort gegrinnikt te hebben, leende hij het oor aan de andere deelnemer. De koekoek begon zonder aarzeling te roepen: “Koekoek, koekoek!” Van begin tot eind bleef de roep dezelfde.
“Bravo, dát noem ik zingen,” verklaarde de ezel. “Zo hoort de toon te zijn. De nachtegaal piept wel aardig, maar de koekoek spant de kroon.”
Vooral de regelmaat verdiende volgens hem lof. Hij hoorde er zuivere jamben in, het ritme waarin telkens een zwakkere en een sterkere klank elkaar afwisselen. Dat was tenminste een maat die hij begreep, en waarbij hij heerlijk in slaap kon vallen. Die andere, Griekse manier van zingen kon hem niet bekoren.
English summary · includes the ending
A nightingale and a cuckoo compete for the singing prize of their valley. The cuckoo proposes a judge with very large ears, suggesting that he should be able to listen well. This judge turns out to be a donkey.
The nightingale sings while the donkey makes a low sound, stretches and yawns. The wind, the woods and the flowing water become silent during the song. The donkey finally says that it is not bad, but complains that it is too wild and does not keep a steady rhythm.
Then he listens to the cuckoo, who repeats the same call again and again. The donkey immediately praises this performance and declares the cuckoo the winner. He explains that its regular rhythm is something he can understand. It is also pleasant to fall asleep to. He does not like the other bird’s more complicated style, which he describes as Greek.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source