Nederlands / B2
De nachtegaal en de koekoek
De nachtegaal en de koekoek streden om de zangprijs van het dal. De winnaar zou zich gelukkig mogen prijzen, maar wie moest bepalen welke vogel de beste zanger was?
De koekoek stelde voor iemand als beoordelaar te kiezen die bijzonder grote oren had. Aan zijn vermogen om te luisteren zou het dus niet liggen.
De ezel verscheen en de wedstrijd kon beginnen. De nachtegaal zong, terwijl de ezel in zijn keel bromde, zich uitrekte en gaapte. De wind, het bos en de beken werden stil bij het gezang van de vogel.
Ten slotte gaf de ezel zijn oordeel: “Helemaal niet slecht. Alleen is het te wild gezongen en blijft het niet in de maat.”
Na even te hebben gelachen, richtte hij zijn aandacht op de koekoek. Die begon onmiddellijk te roepen: “Koekoek, koekoek!” Dezelfde klanken bleven elkaar opvolgen.
“Bravo!” riep de ezel. “Dat noem ik pas zingen. Dit is de juiste toon. Het geluid van de nachtegaal is aardig, maar de koekoek verdient de prijs.”
Hij lichtte zijn keuze toe: dat voortdurend herhaalde ritme was keurig regelmatig en ging zijn begrip niet te boven. Bovendien kon hij er heerlijk bij inslapen. De ingewikkelde stijl van de nachtegaal was eenvoudig zijn smaak niet.
English summary · includes the ending
A nightingale and a cuckoo compete for the singing prize of their valley. The cuckoo proposes a judge with very large ears, suggesting that he should be able to listen well. This judge turns out to be a donkey.
The nightingale sings while the donkey makes a low sound, stretches and yawns. The wind, the woods and the flowing water become silent during the song. The donkey finally says that it is not bad, but complains that it is too wild and does not keep a steady rhythm.
Then he listens to the cuckoo, who repeats the same call again and again. The donkey immediately praises this performance and declares the cuckoo the winner. He explains that its regular rhythm is something he can understand. It is also pleasant to fall asleep to. He does not like the other bird’s more complicated style, which he describes as Greek.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source