Nederlands / B1
De Japanse steenhouwer
Er was eens een man die stenen uit een rots hakte. Hij werkte hard, maar verdiende weinig. Omdat zijn werk zo zwaar was, was hij niet tevreden met zijn leven.
‘Was ik maar rijk’, zuchtte hij. ‘Dan kon ik op een bank liggen, onder een net van rode zijde dat de muggen weghield.’
Een engel kwam uit de hemel en zei: ‘Het zal gebeuren zoals je wenst.’
Meteen was de steenhouwer een rijke man. Hij rustte op zijn bank onder het rode zijden net.
Op een dag kwam de koning van het land voorbij. Voor zijn rijtuig reden mannen op paarden, en achter het rijtuig ook. Boven zijn hoofd hield iemand een gouden parasol. De rijke man zag dat en was opnieuw ontevreden. Niemand hield zo’n parasol boven zijn eigen hoofd.
‘Ik wou dat ik koning was’, zei hij.
De engel liet zijn wens uitkomen. Nu reed hij zelf in het koninklijke rijtuig, met paarden voor en achter zich en een gouden parasol boven zijn hoofd.
Maar de zon scheen zo fel dat het jonge gras verdroogde. Ook de koning voelde de hitte op zijn gezicht. Hij ergerde zich eraan dat de zon macht over hem had.
‘Ik wil de zon zijn.’
Weer gaf de engel hem wat hij vroeg. Als zon stuurde hij zijn stralen in alle richtingen. Hij verbrandde het gras op aarde en maakte de gezichten van de koningen heet.
Toen schoof er een wolk tussen hem en de aarde. Zijn stralen konden er niet doorheen. De wolk hield zijn kracht tegen, en daar werd hij boos over. Blijkbaar was zij machtiger dan hij. Daarom wilde hij een wolk worden.
De engel vervulde ook die wens. Als wolk hield hij de zon tegen, waardoor het gras weer groen werd. Vervolgens liet hij grote regendruppels vallen. De rivieren stroomden over, dieren werden meegesleurd en het water verwoestte de velden.
Toch was er iets dat niet toegaf. Een rots bleef op zijn plaats staan. Hoe hard het water er ook tegenaan sloeg, de rots bewoog niet. De wolk werd opnieuw ontevreden.
‘Die rots is sterker dan ik. Ik wil die rots zijn!’
En hij werd een rots. De zon kon hem niet verplaatsen. De regen evenmin.
Toen kwam er een man met een pikhouweel om steen los te maken, een scherpe beitel om stukken af te hakken en een zware hamer. Hij begon stenen uit de rots te hakken.
‘Hoe is dat mogelijk?’ dacht de rots. ‘Deze man kan stukken uit mijn lichaam halen. Hij heeft meer macht dan ik!’
Weer verlangde hij naar een ander leven. Hij wilde de man met het gereedschap zijn.
De engel kwam en zei: ‘Het zal gebeuren zoals je wenst.’
Hij werd weer steenhouwer. Nog steeds hakte hij met veel moeite stenen uit de rots en kreeg hij weinig loon. Maar deze keer was hij tevreden.
English summary · includes the ending
A stonecutter works hard for little money and wishes he were rich. An angel grants his wish, but he soon sees a king with a golden parasol and wants that position instead. Once he is king, the hot sun makes him uncomfortable, so he asks to become the sun.
A cloud then blocks his light, and he decides that a cloud must be stronger. As a cloud, he sends heavy rain and floods across the land. Yet a rock remains unmoved. He becomes the rock, certain that nothing can defeat him.
Then a man arrives with tools and cuts pieces of stone from his body. The rock now wants to be that man. The angel grants this final wish, and he is a stonecutter once more.
His work is still difficult and his pay is still low. What has changed is his view of his life: this time, he is content.
Adapted for Lejrbår from the credited source.
Read the source