فارسی / A2
طوطی و بقال
مردی یک مغازه داشت. طوطی سبز او در مغازه می‌ماند و با مردم حرف می‌زد. این پرنده هم خوب حرف می‌زد و هم خوب آواز می‌خواند.
یک روز صاحب مغازه به خانه رفت. طوطی در مغازه ماند. ناگهان گربه‌ای دنبال یک موش به داخل پرید. طوطی ترسید و از یک طرف مغازه به طرف دیگر رفت. چند بطری روغن را انداخت و روغن‌ها ریخت.
مرد برگشت و روغن‌ها را دید. او به سر طوطی زد. پرهای سر پرنده ریخت و سرش بی‌پر شد. بعد از آن، طوطی دیگر حرف نزد.
صاحب مغازه خیلی ناراحت بود. حالا از کار خودش پشیمان بود. می‌گفت: «کاش دستم می‌شکست و به سر این پرنده نمی‌زدم!» چند روز گذشت، اما طوطی هنوز ساکت بود. مرد سعی می‌کرد پرنده را به حرف بیاورد.
مرد دیگری از جلوی مغازه رد شد. روی سر او هم مویی نبود. طوطی او را دید و ناگهان گفت: «چرا سرت مو ندارد؟ تو هم روغن ریختی؟»
مردم خندیدند. طوطی فکر می‌کرد آن مرد هم روغن ریخته و کسی به سرش زده است.
English summary · includes the ending
A grocer has a green parrot that guards his shop, talks to customers and sings well. One day, while the grocer is at home, a cat jumps into the shop after a mouse. The frightened parrot moves across the shop and spills bottles of rose oil.
When the grocer returns and sees the oil, he hits the bird on the head. The parrot loses its head feathers and stops speaking. The grocer deeply regrets the blow. He wishes his hand had been broken before he struck the bird and tries to make it speak again.
After three days and nights, a bald man passes the shop. The parrot suddenly asks whether he too has spilled oil. People laugh: the bird assumes that the man lost his hair after the same experience that made it lose its feathers. Its own experience has led it to a mistaken comparison.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source