فارسی / B2
نامه و خوانندهٔ پنهانی
دانشمندی سرگرم نوشتن نامه‌ای به یکی از دوستان نزدیک و هم‌راز خود بود. شخصی که در کنارش نشسته بود، زیرچشمی نوشته‌های او را می‌خواند. این دخالت برای دانشمند ناخوشایند بود.
او در همان نامه نوشت: «اگر دزدی بی‌شرم کنار من ننشسته بود و نوشته‌ام را نمی‌خواند، همهٔ رازهای خود را برایت می‌نوشتم. اکنون به خاطر حضور او نمی‌توانم چنین کنم.»
شخصی که کنار او نشسته بود، گفت: «به خدا سوگند، من نامهٔ تو را مطالعه نکرده‌ام و هیچ‌کدام از نوشته‌هایت را نخوانده‌ام!»
دانشمند پاسخ داد: «پس این حرف را از کجا می‌گویی؟ اگر از محتوای نامه خبر نداری، از کجا فهمیدی که باید بگویی آن را نخوانده‌ای؟»
English summary · includes the ending
A learned man is writing a letter to a close friend with whom he can share his secrets. Another person is sitting beside him and secretly reading what he writes. The writer is annoyed by this unwanted interest in a private letter.
He adds a message saying that he would tell his friend all his secrets if a shameless thief were not sitting beside him and reading the page. The man beside him immediately denies reading the letter. He even swears that he has not looked at its contents.
The writer asks how he knows what to deny if he has not read the message. The denial itself gives away the very behaviour it is supposed to hide. The spoken exchange ends with this question, leaving the reader to recognise the contradiction. The joke depends on the difference between what the neighbour claims and what his answer reveals.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source