فارسی / A2
درویش و پادشاه
مرد فقیری تنها در گوشه‌ای نشسته بود. پادشاه از آنجا گذشت. مرد سرش را بالا نیاورد و به او توجه نکرد. پادشاه ناراحت شد و گفت: «این مرد مثل حیوان است! ادب ندارد.»
یکی از همراهان پادشاه به مرد نزدیک شد و پرسید: «چرا به پادشاه احترام نگذاشتی؟»
مرد گفت: «من از او پول و کمک نمی‌خواهم. او باید از کسی انتظار خدمت داشته باشد که از او چیزی می‌خواهد. پادشاه باید به مردم کمک کند. مردم برای خدمت به پادشاه نیستند.»
او گفت که چوپان برای گوسفندها کار می‌کند، نه گوسفندها برای چوپان. آدم پولدار و فقیر هم هر دو روزی می‌میرند.
پادشاه حرف مرد را درست دانست و گفت: «از من چیزی بخواه.»
مرد گفت: «می‌خواهم دیگر مزاحم من نشوی.»
پادشاه گفت: «پس به من یک نصیحت کن.» مرد گفت: «حالا پول و قدرت داری. قدر این روزها را بدان. این‌ها همیشه در دست تو نمی‌مانند.»
English summary · includes the ending
A poor man is sitting quietly when a king passes him. The man does not look up or show the respect the king expects. The king becomes offended and insults the man and people like him. His minister asks the man why he has failed to behave respectfully.
The man replies that a ruler should expect service from people who hope to receive gifts from him. He also says that kings exist to protect their people. A shepherd serves the sheep, rather than the sheep serving their shepherd. Wealth and position cannot last forever: death removes the differences between rich and poor.
The king accepts the argument and invites the man to make a request. The man asks to be left alone in future. When the king also requests advice, he tells him to value his present opportunity. Power and wealth pass from one person to another and will not remain his forever.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source