Ελληνικά / B2
Ο άνθρωπος και ο σάτυρος
Ένας άνθρωπος και ένας σάτυρος, πλάσμα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, συνδέθηκαν με φιλία. Όταν έφτασε ο χειμώνας και επικράτησε κρύο, ο άνθρωπος έφερε τα χέρια του μπροστά στο στόμα και φυσούσε πάνω τους.
Ο σάτυρος τον ρώτησε για ποιον λόγο το έκανε. Εκείνος απάντησε ότι προσπαθούσε να ζεστάνει τα χέρια του εξαιτίας του κρύου.
Αργότερα τους ετοίμασαν ένα γεύμα. Το φαγητό ήταν τόσο ζεστό ώστε ο άνθρωπος, παίρνοντας μικρές ποσότητες, τις φυσούσε πριν τις φάει. Ο σάτυρος επανέλαβε την ερώτησή του. Τώρα ο άνθρωπος εξήγησε ότι ήθελε να κρυώσει το φαγητό, επειδή έκαιγε.
Η δεύτερη εξήγηση οδήγησε τον σάτυρο να απορρίψει τη φιλία τους.
«Δεν μπορώ πια να είμαι φίλος σου», του είπε, «αφού από το ίδιο στόμα βγάζεις και ζεστό και κρύο».
Ο μύθος συμβουλεύει να αποφεύγουμε τη φιλία ανθρώπων με αβέβαιη στάση. Η εικόνα που χρησιμοποιεί είναι απρόσμενη: ο σάτυρος αντιμετωπίζει σαν ένδειξη αντιφατικής συμπεριφοράς το φύσημα των κρύων χεριών και του καυτού φαγητού.
English summary · includes the ending
A man and a satyr, a creature from ancient myth, become friends. Winter arrives and the weather is cold. The man brings his hands close to his mouth and blows on them. The satyr asks why he is doing this. The man explains that he is warming his hands because of the cold.
Later, a meal is served to the two friends. The food is very hot. The man takes small amounts towards his mouth and blows on them before eating. Again, the satyr asks what he is doing. This time, the man explains that he is cooling the food because it is too hot.
The satyr now ends their friendship. He says he cannot remain a friend of someone who sends both heat and cold out of the same mouth.
The final advice is to avoid friendship with people whose attitude is uncertain. The story makes that warning memorable through the satyr's unusual reading of two everyday actions.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source