Ελληνικά / A2
Ο άνθρωπος και ο σάτυρος
Ένας άνθρωπος και ένας σάτυρος γίνονται φίλοι. Ο σάτυρος είναι ένα φανταστικό πλάσμα από τους παλιούς ελληνικούς μύθους.
Έρχεται ο χειμώνας και κάνει κρύο. Ο άνθρωπος φέρνει τα χέρια κοντά στο στόμα του και φυσάει πάνω τους.
«Γιατί το κάνεις αυτό;» ρωτάει ο σάτυρος.
«Για να ζεστάνω τα χέρια μου. Κάνει κρύο», απαντάει ο άνθρωπος.
Αργότερα τους φέρνουν φαγητό. Είναι πολύ ζεστό. Ο άνθρωπος παίρνει λίγο φαγητό και το φυσάει πριν το φάει.
Ο σάτυρος ρωτάει πάλι: «Γιατί το φυσάς;»
«Για να κρυώσει. Είναι πολύ ζεστό».
Τότε ο σάτυρος λέει: «Δεν θέλω πια να είμαι φίλος σου. Από το ίδιο στόμα βγάζεις και ζέστη και κρύο!»
Ο άνθρωπος φυσάει για δύο διαφορετικούς λόγους. Ο σάτυρος όμως βλέπει τη διαφορά και δεν τον εμπιστεύεται.
English summary · includes the ending
A man and a satyr, a creature from ancient myth, become friends. Winter arrives and the weather is cold. The man brings his hands close to his mouth and blows on them. The satyr asks why he is doing this. The man explains that he is warming his hands because of the cold.
Later, a meal is served to the two friends. The food is very hot. The man takes small amounts towards his mouth and blows on them before eating. Again, the satyr asks what he is doing. This time, the man explains that he is cooling the food because it is too hot.
The satyr now ends their friendship. He says he cannot remain a friend of someone who sends both heat and cold out of the same mouth.
The final advice is to avoid friendship with people whose attitude is uncertain. The story makes that warning memorable through the satyr's unusual reading of two everyday actions.
Adapted for Lejrbål from the credited source.
Read the source